Ik ben er klaar voor

Het hoofd voorbereid

Sinds ik enkele maanden geleden besloot om op weg te gaan naar Santiago de Compostela, is er van alles gaan bewegen in mijn hoofd. Om eerlijk te zijn: die aanstaande tocht is mijn referentie geworden. Bij vrijwel alles wat ik doe of moet doen schiet het door mij heen dat ik eind augustus onderweg ben. Dat werpt een ander licht op het hier en nu, dat maakt veel relatief.

Het lichaam getraind

Ik fiets altijd al regelmatig, of ik ga een uurtje spinnen, maar nu is mijn intentie van het fietsen veranderd. Geen hartslagmeter of kilometerteller meer, gewoon lekker fietsen en om me heen kijken. Afstanden afleggen, voelen hoe mijn lijf het doorstaat. Honderden – bijna duizenden – kilometers legde ik zo af in de voorbije maanden. Heuvel op heuvel af, met bagage of zonder. Ik moet zeggen, het gaat me steeds gemakkelijker af. Over een paar weken vertrekken we naar Frankrijk, dan zal ik waarschijnlijk weer een paar keer de Mont Ventoux opfietsen. Maar dit keer voelt dat niet als een te leveren prestatie, nee, eerder als voorbereiding.

Het materiaal bijna compleet

In de afgelopen maanden ben ik ook beetje bij beetje het materiaal gaan verzamelen dat ik nodig zal hebben. Ik zocht uit wat ik al in huis heb, zoals een slaapzak, regenjas en fietskleren. Ik kocht een Extrawheel, routekaarten en boekjes, een slaapmatje en kookgerei. Vorige week arriveerden mijn rainlegs en een eenpersoons tentje. En, als toefje op de taart kreeg ik van mijn dochter een ass-saver voor vaderdag. Nu nog een stuurtas en ik heb alles bijeen.

Ass-saver
Ass-saver

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *