Dag 25 mooi maar zwaar

Ontbijt in Villafranca
Opnieuw vertrok in het donker. In de albergue sliepen we weliswaar in tweepersoons kamertjes, maar het was allemaal zo gehorig dat, toen de buren het nodig vonden om om vijf uur op te staan voor vertrek, mijn kamergenoot en ik noodgedwongen ook maar opstonden. Op zich was dat niet zo erg, want ik wilde voor mijn ontbijt naar Villafranca fietsen, acht kilometer verderop. Waarom? Omdat in de buurt van de albergue niks te krijgen was en omdat Villafranca een hele belangrijke plaats is op de camino. Dat wilde ik natuurlijk zien. Tegen zeven uur kwam ik er aan en vond een gezellig cafeetje dat ontbijt serveerde. Na het ontbijt liep ik even wat rond. Villafranca is inderdaad een mooi stadje, maar zo vroeg is natuurlijk alles dicht. Ook de beroemde Santiagokerk uit 1186.

IMG_1089.JPG

Opnieuw de bergen in
Na Villafranca ging de weg langzaam omhoog en al snel werd het steiler. Vandaag stonden de bergen van Galicia op het programma. Ik maakte me wat zorgen, want ik had last van buikpijn en tijdens het stukje fietsen naar Villafranca voelden mijn benen aan als pap. Er waren veel fietsers op de weg, we vertrokken allemaal ongeveer tegelijk in Villafranca maar al snel werden er flinke gaten in de groep geslagen. Een racefiets blijkt toch elke keer weer beduidend sneller te zijn dan een mountainbike, ook al hangt er een bagagekar achter.
Ondanks de fysieke malheur ging het heerlijk bergop. Toen ik de eerste top (de Cebreiro) bereikte was de buikpijn vrijwel helemaal weg en ik werd er getrakteerd op een overweldigend uitzicht.

IMG_1091.JPG

IMG_1090.JPG

Bovenop de Cebreiro ligt een dorpje, O Cebreiro, waar je je in de middeleeuwen waant. Ware het niet dat het er wemelt van de toeristen. Het kerkje is uit de tiende eeuw en de huizen lijken er niet veel nieuwer.

IMG_1093.JPG

Na Cebreiro ging het een stuk bergaf, om vervolgens weer te stijgen naar de tweede top: de Alto San Roque. Bovenop de top staat een imposant pelgrimsbeeld.

IMG_1096.JPG

IMG_1094.JPG

Opnieuw ging het omlaag, nu wat verder, en volgde de derde top, die net wat hoger is: de Alto de Poio. Het was echt een prachtige rit, heerlijk bergop, schitterend uitzicht en daarna… Twaalf kilometer bergaf.

IMG_1098.JPG

IMG_1099.JPG

Mooie kerken en kapellen
Hoe verder je komt op de camino, hoe meer St. Jacobskerken je tegen komt. Onderaan de lange afdaling, in Tricastela, staat ergens achteraf een prachtig St. Jacobskerkje. Ik moest er echt naar zoeken, maar het was de moeite.

IMG_1101.JPG

IMG_1100.JPG

Tien kilometer verderop, in Samos, stuitte ik op misschien wel het oudste gebouw dat ik op deze tocht heb gezien (behalve wat Romeinse resten natuurlijk): een kapel uit de negende eeuw, gewijd aan El Salvador. De cypres naast de kapel schijnt ook al duizend jaar oud te zijn.

IMG_1102.JPG

De vermoeidheid slaat toe
Na Samos volgde een klim van ongeveer een kilometer, van 9%. Zo gemakkelijk als ik de drie hoge bergen over was gefietst, zo moeilijk ging het nu ineens. De pap in mijn benen keerde weer terug en ook mijn buikpijn was er weer. Ik worstelde naar boven en besloot om in Sarria te stoppen voor vandaag, ruim twintig kilometer eerder dan oorspronkelijk mijn bedoeling was. Maar ik voelde me echt niet lekker.

En toen reed ik Sarria binnen en werd alles weer anders. Wat een ongelooflijk lelijk stadje. Lintbebouwing in optima forma; één lange drukke winkelstraat, heel levendig dat wel, en parallel daaraan wat nietszeggende straten met huizen en obscure hoekjes zoals je ze alleen in zuid-Europa vindt. Ik fietste door het lint met het idee een leuk plekje in de stad te vinden en daar een herberg te zoeken. Maar dat leuke plekje vond ik niet en voordat ik het wist was ik door Sarria heen. Het stadje stootte me zo af dat ik het niet kon opbrengen om om te keren, nog eens door die straat te fietsen en daar de nacht door te brengen. Maar ik was wel nog steeds uitgeput.

Langs de camino heb je hier met enige regelmaat een soort schaduwrijke parkjes met een tafel en wat bankjes. Speciaal voor pelgrims. Ik hoopte voorbij Sarria zoiets te vinden en daar een uurtje rust te nemen en dan even verderop een slaapplek te zoeken. Maar helaas. Het enige wat ik vond was een droge berm naast de doorgaande weg, bezaaid met afval dat automobilisten uit het raam hadden gegooid. Zonder een greintje schaduw. Maar ik moest echt rusten, dus ging ik er toch maar zitten. Ik at en dronk goed en sloot even mijn ogen. Na twintig minuten besloot ik ondanks de vermoeidheid toch om rustig verder te fietsen, want het was er erg heet. Ik ging er van uit dat ik binnen enkele kilometers wel een slaapplekje zou vinden waar ik mijn rust kon nemen. Maar laat het stuk na Sarria nou net erg dun bezaaid zijn met albergues, in tegenstelling tot de rest van de camino. Het duurde tot in Portomarin, mijn oorspronkelijk beoogde bestemming, tot ik iets gevonden had. Op mijn tandvlees overmeesterde ik de steile klimmetjes tussen Sarria en Portomarin en toen ik daar een albergue binnen kwam, ging ik op bed liggen en viel prompt, ongedoucht, in slaap.

Portomarin
Na ruim een uur werd ik wakker, voelde me wat beter en liep het dorp in. Het is een heel bijzonder dorp. Het ligt bovenop een helling, maar daar lag het niet altijd. Vijftig jaar geleden lag het op de oever van de rivier in het dal, maar daar werd een stuwmeer gemaakt en dus werd het dorp verplaatst. Althans, de belangrijke historische gebouwen werden steen voor steen afgebroken en elders weer opgebouwd. De gewone huizen werden nieuw gebouwd in een strak, rechthoekig stratenplan. Het ziet er mooi uit en het is echt een gezellig plaatsje. De opvallende vierkante kerk is één van de gebouwen die men verplaatst heeft; op sommige stenen is de nummering voor de wederopbouw nog te zien.

IMG_1106.JPG

IMG_1110.JPG

Het stuwmeer, de plek waar het dorp vroeger lag, stond trouwens erg laag. Volgens mij is het Spaanse droogteprobleem hier wel redelijk serieus. Als je goed op de foto kijkt, zie je nog resten van de vroegere brug boven het water uitsteken.

IMG_1107.JPG

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *