Dag 22 zon, wind en stof … en zon

Burgos – Calzadilla de la Cueza

Door de duisternis
Veel te vroeg was ik vandaag. Er waren een paar Duitsers die extreem vroeg uit het refugio vertrokken en daarbij nogal wat lawaai maakten. Ik dus ook klaarwakker. Op kousenvoeten pakte ik mijn spullen en nam een ontbijt. Toen vertrok ik. Maar het was nog hartstikke donker. Toen ik op mijn horloge keek bleek het pas half zeven te zijn. Om Burgos uit te komen was noet zo’n probleem, de straatlantaarns lichtten mij goed bij. Maar op het platteland was er echt een diepe duisternis. Het ging bergop, dat voelde ik aan mijn benen, maar mijn lampje scheen nog geen meter voor me uit. Gelukkig was het bijna volle maan, zodat ik nog een beetje licht had.

Eenzaamheid, hitte en stof
Na een tijdje kwam de zon toch gewoon op en bleek ik me weer op doodstille eenzame wegen te bevinden. Na een laatste heuveltje veranderde het landschap in één keer volledig. Eerst was het heuvelachtig en groen, nu werd het vlak en kurkdroog. Een groot deel van de weg leidde door de beruchte Tierra de Campos, een totaal geërodeerd landschap waar permanente droogte heerst. Zeker voor de wandelende pelgrim is het een uitputtingsslag. Ik moet zeggen dat ik me nadien ook wel behoorlijk doorbakken voelde en mijn keelgat voelde alsof ik een kilo stof had gegeten. Ondanks dat ik onderweg liters water had gedronken.

Drie kilometer voordat ik bij mijn einddoel voor vandaag kwam, passeerde ik een Koreaanse vrouw. Ze was helemaal uitgedroogd en oververhit. Ik liet haar een bidon water leegdrinken en toen ging het wel weer. Later zag ik haar veilig arriveren in de refugio.

Zo ziet het er daar uit op de Campos:

IMG_0960.JPG

IMG_0996.JPG

IMG_0993.JPG

IMG_0995.JPG

De weg was trouwens grotendeels grindweg vandaag. Een soort Parijs – Roubaix light.

Mooie dorpen
Hoewel de streek die ik doorkruiste vrij uitgestorven lijkt, passeerde ik geweldige dorpjes en stadjes. Het is allemaal wat armoedig, maar er staat ongelooflijk historisch en cultureel erfgoed. Bijvoorbeeld de ruïne van het klooster van St. Antón dat ik passeerde.

IMG_0964.JPG

De Tempeliersburcht van Castrojeriz:

IMG_0968.JPG

De middeleeuwse Pons Fitera:

IMG_0969.JPG

En in Boadilla del Camino de bijzondere zuil van de rechterlijke macht. Hier werd recht gesproken en veroordeelden werden bij de zuil tentoongesteld als deel van hun straf.

IMG_0970.JPG

Verder passeerde ik nog een hele reeks prachtige kerken, waarvan er twee extra opvielen. De volledig intacte Romaanse kerk San Martin in Frómista:

IMG_0976.JPG

IMG_0977.JPG

En de indrukwekkende Tempelierskerk in Villalcázar de Sirga:

IMG_0987.JPG

IMG_0984.JPG

IMG_0986.JPG


Duitse dames

Onderweg kwam ik trouwens nog twee Duitse dametjes tegen. Ze waren met een busreis. De groep werd elke dag ergens op de camino afgezet om zo’n tien kilometer te lopen. De twee dametjes waren te slecht ter been om mee te lopen, dus ze deden het hele stuk in de bus. Dat nam niet weg dat ze een foto van mij konden maken bij een eenzaam kruis op een Castiliaanse weg.

IMG_0962.JPG

2 gedachten over “Dag 22 zon, wind en stof … en zon”

  1. Ik lees sommige stukjes van je belevenissen nu hardop voor en we worden er hier vrolijk van. Het mooie verhaal over de kerk met kip en de haan, of de twee Duitse bejaarden op hun dikke fietsen, de drukte van de pelgrims, het gesnurk, de vredige slaap.
    En dan de foto’s… Het is zo levend… alsof we achterop meezweven.
    Zondag is Vuelta in Santiago. Misschien zien we je nog in beeld.

    1. @emile ik ben niet zeker of ik Santiago zondag ga halen. En of dat een goed idee is met het circus van de Vuelta daar, ik ben er nog niet zeker van. Als wel, dan zwaai ik ff

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *