Dag 19 Door Navarra

Roncevalles – Estella

Drukte in Roncevalles
De abdij in Roncevalles is echt enorm. Vannacht werd er om mij heen in diverse toonsoorten gesnurkt. Ik sluit niet uit dat ik ook een duit in het zakje heb gedaan. Toch sliep ik vrij goed, maar om 6 uur was ik klaarwakker. Mooi moment om op te staan. De meeste pelgrims in het klooster gingen vandaag pas beginnen of begonnen aan hun tweede dag. Zij sliepen uit. Je kon precies zien wie al langer onderweg was: diegenen die om half zeven of vroeger aan het ontbijt zaten bij het café naast de abdij. Ik zat daar ook bij. Ik hoorde dat er vandaag 450 pelgrims hadden overnacht.

Geluk
Doordat ik zo vroeg wakker was en ontbeten had, was het nog donker toen ik vertrok. En mistig. Daar had de man uit Schin op Geul me al voor gewaarschuwd. Met alle lampjes ontstoken, die ik bij me heb, daalde ik de berg af. Er was geen kip op de weg, behalve wandelaars. Een paar kilometer na Roncevalles wachtte me nog twee colletjes, de Alto Mezkiritz en de Alto Erro. Daarna ging het lekker bergaf naar Pamplona. Na de Alto Erro loste de mist op in de zon en kreeg ik de prachtigste vergezichten voorgeschoteld. Ik verval in herhalingen, maar de Pyreneeën zijn echt van een ongelooflijke schoonheid. Ik werd er helemaal gelukkig van.

IMG_0756.JPG

IMG_0758.JPG

IMG_0755.JPG

Pamplona
En toen was ik in Pamplona. Ik had er eerst omheen willen fietsen omdat ik er al eens uitgebreid was geweest voor mijn werk. Maar het is natuurlijk wel één van de hoofdplaatsen op de camino. Dus toch er heen. Het is een prachtige stad. Toen ik er binnen reed was ze aan het ontwaken. Er was een soort van jaarmarkt; overal in de straten werden kraampjes opgezet. Ik keek op mijn gemak rond, deed boodschappen en dronk koffie, om daarna weer verder te trekken.

IMG_0765.JPG

IMG_0763.JPG

Eenzaamheid
Ik zei al, uit Roncevalles vertrokken vanochtend 450 pelgrims. De meesten te voet, dus daar loop ik ver op vooruit. Maar ook in de omgeving van Pamplona wemelde het van de pelgrims. Het lijkt af en toe nog het meest op een wandelvierdaagse. Maar het mooie met de fiets is dat ik op stukken kom waar én geen wandelaars meer te zien zijn én geen autoverkeer rijdt vanwege allemaal nieuwe snelwegen. Het stuk van Pamplona naar Puenta de la Reina was dan ook volstrekt eenzaam. Vijfendertig kilometer zonder een levende ziel (behalve een wielrenner) tegen te komen. Door een kurkdroog landschap met kilometers vals plat en heuvel. Het was zwaar maar geweldig.

IMG_0770.JPG

Puenta de la Reina
Vlak voor Puenta de la Reina ligt de kapel van Sta. Maria de Eunate. Dat is een heel bijzondere plek. De kapel uit de twaalfde eeuw is prachtig en het is er intens stil. Je hoort alleen de wind tussen de arcaden waaien. Geen wonder dat de meeste pelgrims verleid worden om hier neer te zijgen en uit te rusten.

IMG_0777.JPG

Puenta de la Reina is ook een belangrijke plek op de camino. Hier konden de pelgrims vroeger de rivier de Arga oversteken. Het is een mooi stadje. Toen ik er aan kwam werden er net twee busladingen toeristen uitgeladen. Één bus Duitsers en één bus Amerikanen. Beide groepen zwermden zo luidruchtig uit in de smalle straatjes, dat ik me er al snel overbodig voelde. Ik stak snel de pelgrimsbrug over en zette mijn weg voort naar de eindbestemming Estella.

IMG_0782-0.JPG

Maar toen werd het zwaar. Vanaf Puenta de la Reina ging de weg stiekem steeds verder omhoog, net als de temperatuur. Het was inmiddels een graad of 35. Waar ik gisteren fluitend de Puerta de Ibañeta over fietste, moest ik nu bij veel kleinere heuvels diep in de reserves. Bij elke top voelde ik me uitgedroogd. Gelukkig was er in Lorca een pelgrimsherberg waar ik even kon rusten en een halve liter cola kreeg voorgeschoteld. Het siste bijna op mijn tong, zo warm had ik het. De laatste acht kilometer naar Estella gingen daarna weer van een leien dakje.

Estella
Estella is ook een heel mooi stadje. Het was (lang geleden) de hoofdstad van het koninkrijk Navarra. Er staat nog een koninklijk paleis uit de twaalfde eeuw en een hele massa kerken, de ene nog indrukwekkender dan de andere.

Ik heb een slaapplekje in de pelgrimsherberg van één van de parochies. De sfeer is er geweldig. Het is overvol, vier mensen moeten buiten slapen in een geïmproviseerde tent, eentje slaapt in de keuken. Maar het klikt enorm goed tussen alle pelgrims. Met Laura en John uit Nebraska en Stephan uit Zweden had ik lange gesprekken totdat het onweer ons naar binnen dreef.

Extraatje van deze refugio is dat er massages worden aangeboden. Pilar masseerde mijn vermoeide rug. Zalig.

Een gedachte over “Dag 19 Door Navarra”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *