Lijf en leden

Voordat ik wegging waren er mensen – ik noem geen namen- die mij (te) mager vonden. De enige redelij objectieve maatstaf darvoor is de bmi en die zat bij mij wel goed, zij het dat ik naar de ondergrens neigde. Tijdens mijn tocht eet ik daarom goed en veel, meer dan ik geneigd ben te doen. Ik verbruik ook nogal wat energie op een dag. Nu zag ik mezelf eergisteren voor het eerst sinds lang in een spiegel. Ik moest constateren dat het nu toch echt zo is: ik ben mager geworden. Althans rond mijn borstkas. Mijn benen lijken inmiddels 20% dikker, maar dat kan ook illusie zijn. Ze voelen in elk geval wel zo: als ik in bed lig voelt het soms alsof ik alleen uit benen besta.

Ik voel me gezonder dan ooit. Ik zat al een half jaar te klooien met gluten- en lactosevrij dieet. Nou kom daar maar eens om in het hart van Frankrijk, waar ze al blij zijn als ze überhaupt een winkeltje hebben. Maar wonder boven wonder, mijn darm- en huidklachten blijven uit.

Het enige dat me af en toe parten speelt zijn mijn rug en schouders. Dagen achter elkaar op een racefiets doet wel iets met de spieren in je rug. Door elke dag meerdere keren te rekken en oefeningen te doen blijft het te doen, maar het is wel duidelijk mijn zwakke plek.

2 gedachten over “Lijf en leden”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *