Allemaal bedankt!

Mijn tocht zit er op. Ik zal de verhalen in de komende tijd nog wat aanvullen, want sommige heb ik alleen nog maar op papier. Maar het reizen is nu echt voorbij. Morgen kom ik terug naar Nederland, waar alles gewoon is doorgegaan terwijl ik alleen maar met mezelf en mijn fiets bezig was.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de vele leuke reacties en steunbetuigingen. Dat heeft me steeds opnieuw (als ik wifi had natuurlijk) een extra zetje in de rug gegeven. Ik heb ook daarvan genoten. Bedankt!!

Kleine genoegens en kleine tegenslagen

genoegens
– dat de derailleur van mijn fiets soepeltjes de ketting van tandwiel naar tandwiel verlegd, door slechts een zachte druk van mijn vingers. Nu nog, na zo’n 2000 km fietsen, gaat dit vlekkeloos;
– dat ik al een hele tijd opzie tegen een in mijn boekje aangekondigde steile of moeilijke klim en dat ik ineens merk dat ik zonder al te grote inspanning de top al heb bereikt;
– dat ik in het donker op de fiets of aan het ontbijt zit en het al fietsend langzaam dag zie worden. Ongelooflijke kleurschakeringen tekenen dan de hemel.

tegenslagen
– omdat het handig bleek te zijn een paar hardgekookte eieren bij me te hebben, kocht ik op de tweede dag een doos eieren. In een dorpje enkele kilometers voor mijn eindpunt van de dag. Het doosje paste mooi in mijn stuurtas. Aangekomen op mijn bestemming bleken echter twee eieren gebroken te zijn. Mijn hele stuurtas en inhoud kleefde aan elkaar.
– mijn tentje heeft één stok. Na drie dagen kamperen spleet die over de lengte uiteen. Gelukkig passeerde ik een Bricot-depot waar ik een rol Ducttape kon kopen. Sindsdien voldeed de stok weer.
– bij de eerste de beste regenbui bleek mijn regenjasje die naam niet waardig. Of juist wel: de regen kwam er overvloedig doorheen. Toen ik de dag er na een Decathlon passeerde heb ik het direct vervangen.